Certamen de Bandas de Musica 2008

Sinds dinsdagmiddag zijn we met het Bevers Harmonieorkest terug in het land. We beleefden een leuke 5-daagse in het (toch niet altijd even) zonnige Valencia met als hoogtepunt onze prachtige prestatie tijdens het Certamen de Bandas de Musica in de stierenarena van Valencia.
We vertrokken op donderdag 10 juli. Na nog een halve dag sprinten van hier naar daar op het werk, haalde ik nog een laatste sprint uit mijn benen om tijdig mijn trein vanuit het Brusselse noordstation naar dat van de nationale luchthaven te nemen.
Na een kort telefoontje met Claude, één van onze reislei(ij)ders ;-) had ik de groep al vlug gevonden. Zij waren er ook maar net en waren al met het inchecken begonnen. Ik hing dus aan de staart van het peloton en moest dus nog een tijd wachten tot het mijn beurt was. Ik kreeg het 'internationaal' gezelschap van twee voor mij tot dan toe onbekende muzikanten met Anne, een Finse clarinetiste en Wim, een Limburgse (wereldburger dus) bastrombonist. We raakten aan de praat en tot mijn eigen scha en schande ontdekte ik dat ik dat ik Wim eigenlijk al aan het werk gezien had bij Mucho Gusto.
Mijn 'kompanen' bleken ook mijn reisgenoten te zijn op het vliegtuig. Van het geplande 'schoonheidsslaapje' (had 's nachts wat te onrustig geslapen en dacht op het vliegtuig dit in te halen) kwam niets in huis. Het werd een plezante en interessante babbel van een uurtje of twee in de plaats.
In Valencia stonden een aantal bussen ons op te wachten om ons naar het hotel waar we de volle periode zouden verblijven, te voeren. We hadden al één en ander vernomen over het hotel maar het bleek er nog luxueuzer te zijn dan ik had verwacht.
Onze 'tolk' Griet (ook muzikante) was al een aantal dagen voordien vertrokken om de organisatie in goede banen te leiden. Met de avonturen van vijf jaar terug nog in het achterhoofd wilden we ons niet meer zo laten verrassen. Ze had alles perfect voorbereid en riep kamer per kamer af. Mijn kamergenote Ingrid en ik verbleven op kamer 107, mooi zicht op het industriepark waarin het hotel zich bevond, al hebben we niet zo veel in onze kamer doorgebracht.
De eerste dagen stonden vooral in het teken van onze deelname aan het tornooi. Vrijdagmorgen repetitie en 'stap'repetitie (zie foto). 's Namiddags waren we een beetje vrij maar tegen 18 u. moesten we al klaar staan voor het vertrek naar het stadje Sax. Na een busrit van 2 uur kwamen we er aan. Iedereen zette zijn instrument aan de kant en ging eten en drank halen. Wij met het slagwerk hadden er geen tijd voor want alles moest klaargezet worden. Toen bleek dat er te weinig lunchpakketten mee waren, ging Liesbet nog enkele broodjes met tortilla voor ons halen. Zo hoefden we toch niet met een lege maag te spelen.
Het werd een tof optreden met aandachtige toehoorders. We speelden in het eerste deel de werken die we 's anderendaags zouden spelen. Het tweede deel omvatte: The Rock, Santorini, Filipe Gomez en Banda Sucre. Het was al ruim 4 uur in de morgen toen we terug bij het hotel aankwamen. Op dat moment waren de meesten al hun vermoeide moment voorbij. Toch zijn we nog een paar uurtjes onder de wol gekropen. We moesten namelijk fris genoeg zijn om 's avonds het tornooi te spelen.
Opnieuw om 18 u. moesten we klaar staan om naar de 'Plaza de Toros' te vertrekken. De intrede in de arena was om een uur of 19.30 u. Onze staprepetities hadden duidelijk iets opgeleverd en iedereen deed het zeer gedisciplineerd. Ik wil niet teveel 'stoefen' maar ik denk wel dat wij ons het best hebben voorgesteld. Het publiek was alvast hoorbaar tevreden.
Het weer zat ons echter niet te veel mee. Toen het tweede orkest op het podium zou verschijnen, stak er een windhoos op. Een pauze van 20 minuten die tot een drie kwartier zou oplopen werd aangekondigd. Uiteindelijk kon dit orkest zijn ding doen. Opnieuw problemen toen het derde orkest al op het podium zat. Een stortbui gooide opnieuw roet in het eten. Het zag er ineens naar uit dat het allemaal letterlijk in het water zou vallen en dat we alle instrumenten zouden moeten verhuizen naar de Palau de la Musica (mooie concertzaal). De bui ging echter over en ook Bunol kon zich van zijn beste kant tonen. We waren het laatste orkest dus wisten we dat het heel laat zou worden. Na Cullera was het dan (om 3 u. in de morgen, ruim een uur later dan voorzien) onze beurt. Al bij al een goede prestatie geleverd. We werden uiteindelijk derde na Cullera en Bunol. We mogen dus best tevreden zijn in de gegeven omstandigheden. En dat waren we ook. Ons feest aan het hotel duurde zowat tot 10.30 u. Nog een tweetal uurtjes gaan slapen en dan weer er tegen aan. Het zijn nog twee leuke rustdagen geweest en vooral het Valenciaanse nachtleven verkend.
We hebben al enkele foto's gezien en 't is duidelijk dat het plezant is geweest.
Nu is het terug werken voor ons concert in november in het ICC in Gent, onze nieuwjaarsconcerten en volgend jaar dit moment in Kerkrade gaan we voor de wereldtitel in de concertreeks. Wie weet krijgen we dan eindelijk eens de media-aandacht die ze in de sportwereld WEL geven aan Europees en Wereldkampioenen.

Eviva Espana... Proficiat Jurgen

In mijn vorige post haalde ik aan dat het weekend voornamelijk cultureel getint was. Dat was natuurlijk buiten de zondag gerekend met het Belgisch Kampioenschap wielrennen en de finale van het Europees kampioenschap voetbal.
Het BK wielrennen was er ondanks het vlakke parcours toch nog eentje die de spanning er inhield. De traditionele vluchters konden nog eventjes profiteren van de live-uitzending om hun sponsors tevreden te stellen. Maar ook de 'kanonnen' hebben er de spanning weten in te brengen. Zeker naar het einde van de wedstrijd was het nog steeds koffiedik kijken wie er nu die tricolore trui zou mogen aantrekken. Eventjes had ik de hoop dat mijn favoriet Nick Nuyens zou winnen. Hij ging een groepje vluchters achterna. Maar die werden helaas toch weer bijgehaald.
Met de laatste kilometers in het verschiet ging Philippe Gilbert nog aan de haal maar hij kreeg Gert Steegmans als blok aan zijn been en dus ging ook die ontsnapping niet door. Het zou dus op een massasprint eindigen. Zelfs enkele pistiers en veldrijders kwamen zich in de debatten mengen. En wisten, ondanks de smak van Weylandt (hoe doet hij het toch weer ;-) binnen de top tien te eindigen. Het werd voor de niet-kenners een onverwachte winnaar met Jürgen Roelandts. Voor de insiders echter komt hij niet zo verrassend als winnaar uit de bus en we zullen er nog veel over horen. Feestje dus in 'Bodegem city' (zoals op zijn website te lezen staat).
Maar 's avonds zou het nog een groter feest worden in Wenen. Daar werd namelijk de finale gespeeld tussen Duitsland en Spanje om de felbegeerde beker en titel van Europees Kampioen.
Het was al vrij vlug duidelijk geweest in het kampioenschap dat Griekenland zichzelf niet zou opvolgen. Het werd des te spannender wie het wel zou worden. Het waren dus de Duitsers waarvan Gary Lineker ooit nog zei: "Voetbal wordt gespeeld met 22 spelers en op het einde winnen de Duitsers" tegen de vurige Spanjaarden. Ikzelf (met mijn Spaanse roots natuurlijk, al is die al heel ver in het verleden te zoeken ;-) was natuurlijk fervent supporter van 'Espana'. Groot was mijn vreugde dan ook toen Torres de 0-1 scoorde. Het werd wel nog bibberen en beven maar uiteindelijk bleef Spanje recht. Bij deze werd de stelling van Gary Lineker ook weer eens teniet gedaan. :-)
Xavi, Torres, Casillas, Villa, ... ze hebben die titel meer dan verdiend. In mijn ogen hebben ze het hele tornooi het mooiste voetbal neergezet. OK ook de Nederlanders hebben pracht prestaties neergezet maar in de wedstrijd tegen de Russen vergingen ze in het niet. Dus voor mij: Spanje meer dan terecht Europees kampioen. En als het volgende week tot een verbroedering komt in Valencia, zullen we der nog een Sangria (of twee, drie...) op drinken.

Valenciaaaaaaaa...

Het liedje 'Valencia' spookt weer door mijn hoofd. Niet zo onlogisch als je weet dat we over een goede twee weken richting Valencia trekken. Op vakantie? Ook ja, maar vooral om er te musiceren.
Na vijf jaar vond het onze dirigent tijd om terug eens richting Valencia te trekken om deel te nemen aan het prestigieuze 'Certamen de Bandas de Mùsica'. Wie er in 2003 bij was, weet dat het een uniek optreden is. Ik herinner me nog als de dag van gisteren hoe het voelde toen we 'Amparito Roca' spelend de stierenarena binnenkwamen. Zo'n tweeduizend Spanjaarden applaudisseerden voor ons. Het gaf me kippenvel.
Ook de dag voordien hadden we een leuk moment beleefd in het stadje Alaquàs, dichtbij Valencia. Daar hadden we een dubbelconcert gegeven met het plaatselijk harmonieorkest, dat gedirigeerd werd door de arrangeur van het plichtwerk. We ontmoetten er zelfs de originele componist die zeer tevreden bleek met onze prestatie. Het was dus al min of meer een grote test voor de dag nadien.
En het werd ook een succes: we werden tweede in de tweede hoogste categorie en haalden een eerste prijs.
Nu nemen we deel in de hoogste categorie, de 'Seccion Honor'. Met zo'n 130 muzikanten trekken we op donderdag 10 juli richting Valencia. Op vrijdag 11 juli vieren we onze Vlaamse feestdag in Spanje in het stadje Sax. We geven er een concert met onder andere de werken die we 's anderendaags in de arena zullen brengen. Dat zijn Pinocho (Ferrer Ferran, het plichtwerk) en Vetrate di Chiesa (Ottorino Respighi, het keuzewerk).
Over het plichtwerk wil ik nog wat kwijt. Het werk verhaalt het sprookje van Pinokkio. Het begint bij de 'geboorte' van Pinokkio bij over alle avonturen die hij beleeft (o.a. het opgeslokt worden door de walvis) tot zijn bevrijding en … een aanzet tot zijn verdere leven. Ik vind het prachtig omgezet in muziek. Het laat je opnieuw meedrijven in de fantasiewereld die het leven van het 'houten mannetje met de lange neus' is.
Wil je het nog eens horen voor we richting Spanje trekken? Dat kan.
Het Bevers Harmonieorkest brengt nu zaterdag 28 juni beide tornooiwerken tijdens een dubbelconcert met Belgian Brass. Na het concert is er ook nog een 'Spaanse' afterparty met een optreden van Mucho Gusto. Dit alles enkel en alleen voor de prijs van 10 euro (een sangria of bordje paella inbegrepen).
The Places to be: Sint-Jan de Doperkerk en O.C. 't Klokhuis.
Concert begint om 19 u., fuif achteraf start om 21.30 u. Allen daarheen! Je bent zeker welkom.