En Zorro is................... Tommie

De afgelopen acht weken heb ik het op de voet gevolgd. In Nederland ging men op zoek naar "Zorro" voor de musical Zorro die vanaf april doorheen Nederland toert. Na enkele voorrondes startten ze met zijn elven aan de liveshows. Daaruit moest dan na een afvallingsrace van acht weken dé Zorro gekozen worden.
De eerste twee shows heb ik live bekeken. Daarna kon ik wegens verschillende redenen (onder andere omdat ik met ons orkest zelf op het podium stond voor ons nieuwjaarsconcert in Deinze) de shows niet meer live volgen maar dankzij de digitale televisie kon ik ze zonder problemen allemaal opnemen. Vaak zat ik dan om een uur of 3 nog voor mijn tv-scherm om de shows te bekijken in uitgesteld relay.
Van alle kandidaten kende ik er slechts één: Dennis ter Vergert. Ik had hem aan het werk gezien tijdens Notre Dame de Paris en vond hem toen zeker niet slecht. Maar ik wou onbevooroordeeld de wedstrijd/open auditie volgen. Met andere woorden, ik had geen favoriet en zou uit de verschillende optredens proberen zelf te distilleren wie de perfecte Zorro zou zijn.
Al van bij de eerste uitzendingen sprong Tommie Christiaan er voor mij toch uit ondanks een zeer hoog niveau van alle kandidaten. Hij heeft iets over hem, vooral die sprekende, blinkende ogen, waarmee hij de kijkers naar de beeldbuis kon trekken. Over alle acht shows heeft hij zeer verscheidene nummers gebracht. Zo was er bij de tweede aflevering 'Make 'em laugh' uit Singing in the rain. De manier waarop hij het nummer bracht, straalde ongelooflijk veel humor en energie uit. Moest echt wel lachen. Met 'Cool' uit West Side Story toonde hij al dat hij super kon dansen én daarbij aan zangkwaliteit niet inboette. Daarnaast bewees hij tevens dat hij ook zeer ingetogen, emotionele nummers perfect kon interpreteren. Hij pakte me vorige week echter definitief in met 'Night Fever' uit Saturday Night Fever. 'k Stond zo goed als zelf mee te dansen.
Ondertussen volgde ik op de website van de Avro de verschillende blogs. Ook hier sprongen enkele van Tommie's berichten weer uit van originaliteit en waren heel leuk geschreven. Vooral de bijdagen in zijn videoblog tijdens de afgelopen week waren best wel grappig en leuk. Zijn reportagewerk deed me denken aan de mannen van de Neveneffecten. Dus mocht het niet gelukt zijn als "Zorro", hij kon nog een programma maken met gekke reportages.
Maar hij heeft het dus wel gehaald. De finale was echt heel spannend. Met Roman en Ruud had hij ook wel heel sterke tegenstanders in deze bloedstollende finale. Als eerste viel Ruud af. En waren ze dus nog met twee. Roman heeft fysisch alles om Zorro te kunnen spelen. Toch vond ik persoonlijk dat hij me te weinig aan het scherm had kunnen kluisteren. Dat vind ik wel heel belangrijk voor een "Zorro", die uiteindelijk nog altijd een Latino is en ook een speciale aantrekkingskracht moet uitstralen.
Maar zoals al gezegd over alle kandidaten: ze waren allen van hoog niveau en zullen hun ideale hoofdrol zeker nog vinden. Zo vind ik persoonlijk dat Ruud perfect zou passen als Jesus of Judas in 'Jesus Christ Superstar' of als 'The Man' in 'Whistle down the wind' mochten ze die in Nederland spelen. En de twee nieuwkomers in het vak zullen zeker ook hun plaats vinden. Zeker Dennis de Groot heeft vriend en vijand verbaasd door de halve finale te halen.
Maar Tommie is dus Zorro geworden en ik ben er van overtuigd dat hij die rol met verve zal vertolken. Ik vrees dat de toer Vlaanderen niet zal aandoen als ik de speellijst bekijk. Maar ik kan mezelf wel een leuk verjaardagscadeau doen door de show in Eindhoven bij te wonen. Hopelijk rijd ik dan geen twee en een half uur (want toch is het nog vrij ver van Harelbeke tot Eindhoven) om dan te ontdekken dat hij voor die vertoning vervangen is door één van de andere 'Zorro's'.

toneel en muziek => musical

Ik heb gebroken met een traditie. Geen verslag of commentaar op het WK Snooker in Sheffield. Misschien komt het omdat mijn favoriet, Stephen Hendry, na zijn 147 toch werd uitgeschakeld. Daarnaast komt het ook omdat mei superdruk is geweest... vooral in de culturele sector.
Het begon met het dovenTONEEL. Begin september hadden ze me al gevraagd of ik geen zin had om mee te helpen met het doventoneel van Niemand Perfect, de toneelgroep van de Kortrijkse dovenclub De Haerne.
Door hoofdzakelijk een gebrek aan tijd was ik al een tijd niet meer naar activiteiten van de club geweest. Het was de ideale gelegenheid om terug wat actief te gebaren. Ik was al een aantal keer naar de repetities afgezakt en zag zo het toneelstuk beetje bij beetje groeien. Begin mei vond de première plaats van NV Niepe. Het verhaal speelt zich af op een kantoor van het bedrijf NV NIEPE. Een nieuwe collega wordt aangeworven. Die wordt met gemengde gevoelens aan de groep voorgesteld. Enkele medewerkers zijn helemaal niet tevreden met haar komst en pesten haar weg met uiteindelijk dramatische gevolgen. De prestaties van de acteurs waren ongelooflijk fantastisch. Het was een plezier om met hen samen te werken. Zo plezant dat ik al toegezegd heb om mee te helpen aan hun volgende productie.
Een week na de laatste opvoering van het doventoneel was ik opnieuw druk in de weer. De vierde editie van Bailando con Mucho Gusto stond op de agenda. Samen met Katrien, de vrouw van de dirigent, kleedden we de hele zaal feestelijk aan en zorgden dat alle ingrediënten voor de exotische cocktails op tijd beschikbaar waren. Onze noeste arbeid werd duidelijk geappreciëerd. Het nieuwe programma van Mucho Gusto werkte opnieuw aanstekelijk. Zelf heb ik helaas niet veel van de MUZIEK kunnen genieten. Dat heb ik afgelopen weekend ruimschoots ingehaald op de Sinkenfeesten in Kortrijk. Mucho Gusto trad op de Grote Markt. Het zomerse weer kon op geen beter moment komen. Exotisch weer en exotische muziek: Fiësta Latina in the house.
Normaal zou ik ook nog eens afzakken naar Herzele maar was te laat weggeraakt uit Kortrijk om het slot van de tijdrit mee temaken. En zo besloot ik maar rustig thuis te blijven. Ik moest trouwens 's anderdaags vroeg uit de veren.
Ik had twee tickets op de kop getikt voor de MUSICAL Suske en Wiske en de Circusbaron. Gelukkig heb ik met Fré nog iemand in de vriendenkring die fan is van musicals. Ik zou hem om 10 u. bij hem thuis oppikken. Zo gezegd, zo gedaan. Hij had zijn usb-stick vol met musical- en filmmuziek gezet. Ondertussen heb ik nog weer nieuwe muziek leren kennen en hebben we goed meegezongen (Fré) -gekweeld (ikke) met de be/gekende musicalnummers. Na een leuke wandeling, lunch en nog een leuke wandeling kwamen we bij het Cultuurcentrum in Hasselt aan.
Eerst nog wat genoten van de zon voor de voorstelling begon. Op zich had ik wat schrik omdat het eerder voor kinderen leek. Maar niets was minder waar. Dankzij een schitterende cast met onder andere een 'improviserende Lambik' konden volwassenen even goed genieten van deze musical. Een pluim trouwens voor alle acteurs en het ensemble, evenals de crew die de animaties in elkaar had gestoken en projecteerde. Doe zo voort. Alleen zal het zonder Niels Destadsbader zijn. Die heeft gisteren afscheid genomen van zijn personage Wiske. Door zijn drukke agenda besliste hij om geen derde productie 'Suske en Wiske' meer te doen.
Langs deze weg wil ik toch nog eens de cast en crew feliciteren voor de knappe prestatie en hoop jullie in één of andere productie/musical nog eens terug aan het werk te mogen zien en horen.