Ik keek er al enige tijd naar uit maar ondertussen ligt het weekendje Londen alweer een week achter mij. Het is net als het weekendje Kopenhagen weer een leuke belevenis geworden.
De trip werd er eentje van 'business and pleasure'. De aanleiding was oorspronkelijk 'business' in de zin van mijn tweede basisopleiding Zumba. Ik zocht een sessie om de Basic 2 Zumba-opleiding te volgen maar op dat moment stonden geen data hier in België op de website genoteerd. Uit nieuwsgierigheid of er in de omliggende landen ergens wel al data gepland stonden, keek ik ook onder de opleidingen in de UK. Mijn oog viel meteen op de opleiding op 15 mei in hartje Londen. Aangezien mijn laatste trip naar Londen al van ruim 8 en een half jaar geleden dateerde, hoefde ik niet lang na te denken. Ik boekte meteen de opleiding en aan de hand van de locatie ging ik op zoek naar een hotel in de buurt. Ik vond een leuk 'low-budget' hotelletje niet ver van King's Cross/St.Pancras-station. Het bleek een goede zet aangezien de Eurostar nu in St.Pancras aankomt in plaats van Waterloo. Ook mijn treinticket werd een financiële meevaller. Op het ogenblik dat ik moest reserveren, was er een speciale actie. Het enige 'nadeel', als je al van nadeel kan spreken, was dat ik in Brussel Zuid moest vertrekken. Het is eens iets anders dan Rijsel. Natuurlijk mocht een bezoekje aan één of andere musical niet ontbreken. Dan zou ik zeker het gevoel gehad hebben dat ik niet in Londen was geweest. Ik boekte een ticket voor 'The Phantom of the Opera' in de hoop David Shannon nog eens aan het werk te zien. Elf jaar geleden zag ik hem al twee keer aan het werk als Chris in Miss Saigon. Ik was benieuwd hoe hij als 'Phantom' zou overkomen.
14 mei leek eerst zo ver af. Naarmate de dag naderde, werd ik zelfs nerveus. Wat zou het geven? Zou ik me er nog herkennen? Hoe zou de Zumba-opleiding meevallen? Maar bovenal heerste het zalige gevoel om nog eens terug naar Londen te kunnen. Twaalf jaar geleden kwam ik er voor het eerst en verloor er meteen mijn hart.
Veel te vroeg arriveerde ik in Brussel Zuid maar ik wou het risico niet lopen om mijn trein te missen. Beter te vroeg dan te laat, nietwaar?! Na een aangename treinrit met enkele 'gekke' meiden die duidelijk in een feeststemming verkeerden en een interessante metgezel waarmee ik nog eens mijn kennis van het Frans kon testen, arriveerde ik in St Pancras International. Amper 10 minuten later stond ik aan het Swinton Hotel, een klein maar gezellig hotelletje. Nadat ik al mijn spullen een plaats had gegeven, besloot ik tot aan de studio te wandelen. Ik rekende op een half uurtje. Het werd net iets meer waardoor ik besloot om op zeker te spelen en 's anderendaags de metro te nemen. Na een lekkere pasta met een heerlijk glas witte wijn achter de kiezen, trok ik tijdig richting mijn hotel. Ik hoopte op een zalige nachtrust om fit op de opleiding te kunnen verschijnen. Wat het ook was, het was allesbehalve een rustige nacht. Gelukkig hield Caroline, onze ZES (Zumba Education Specialist) ons de hele dag actief waardoor de vermoeidheid uitbleef. Ik kreeg zo ook de kans om heel wat nieuwe mensen te ontmoeten. Het werd een fantastische dag met heel wat nieuwe moves.
Gelukkig voor mij eindigde die iets vroeger dan op de planning stond. Normaal zou de opleiding pas om 18 u. afgelopen zijn wat zou betekenen dat ik me opnieuw in het zweet zou mogen werken om tijdig in het theater te geraken waar 'The Phantom of the Opera' speelt. Ik kreeg een extra half uurtje om tot in het hotel te geraken, te douchen, terug tot aan King's Cross te wandelen om vandaar de metro naar Picadilly Circus te nemen. Kwart voor zeven had ik mijn ticket al opgehaald. Ik kon nog even op adem komen voor de show begon. Eén kleine teleurstelling toen ik ontdekte dat David Shannon niet op de castlijst stond maar het kon mijn pret niet bederven. Zijn vervanger deed het even goed.
Na de show kreeg ik toch mijn figuurlijk klopje van de hamer en besloot het Londense nacht (avond) leven te laten voor wat het was en mijn hotelkamer op te zoeken in de hoop op een betere nacht.
Dag twee verscheen ik volledig uitgerust aan de ontbijttafel. Normaal stond een wandeling in Hyde Park gepland maar het weer liet het wat afweten. 's Voormiddags scheen het zonnetje nog even. Een mede-cursiste raadde me Camden-market aan. Maar toen ik er aankwam, bleek ik nog veel te vroeg te zijn. Ik had echter geen zin om er nog een tweetal uur rond te hangen voor de winkels open gingen. Met de metro ging het richting London Bridge. Genietend van het frêle zonnetje liep ik van London Bridge naar de Tower Bridge en terug om dan de boot te nemen richting Waterloo. Normaal ben ik niet zo aan de echte toeristische attracties maar de London Eye leek me nu wel iets om toch eens uit te proberen. Eerst kreeg ik nog een 4D-filmpje te zien, een speciale ervaring. Daarna stapte ik op het reuzenrad. Door het mindere weer was de wachtrij nog te overzien. Ruim een half uurtje kon ik genieten van het zicht over Londen. Vandaar wandelde ik naar Trafalgar Square waar ik in de buurt even tijd nam om te eten. Mijn tocht was nog niet voorbij. Wat ik op de middag van bovenaf gezien had, kon ik nu eens wat dichterbij bekijken: het parlement, de Big Ben, het plein aan het 'kasteel' waar de koninklijke wachten verblijven, Downing Street. Dat laatste moest ik toch gezien hebben, misschien kon ik zelfs een glimp opvangen van de nieuwe premier die amper een week voordien verkozen was. Helaas... het hek dat de straat afsluit was superstreng bewaakt omwille van een betoging.
Vandaar ging het met de metro richting Marble Arch, met de bedoeling even een wandeling door Hyde Park te maken maar het weer liet het nog niet echt toe. De winkels in Oxford Street waren ondertussen open en dus besloot ik die kant op te gaan. Ik wou enkele cd's en dvd's van musicals kopen op maandag in The Dress Circle, waar ik meestal wel vind wat ik zoek. Om prijzen te kunnen vergelijken ging ik even kijken in HMV. Mochten die toch goedkoper blijken dan in The Dress Circle, dan kon ik ze toch nog daar gaan halen op maandag. Van het winkel in en uit slenteren werd ik toch wat moe en besloot ik even tussendoor naar het hotel te gaan. Een zalige douche en 'schoonheids'slaapje deden wonderen zodat ik nog even een stapje in de wereld kon zetten. Althans dat was toch de bedoeling. Het werd echter een zoektocht naar een 'doodgewone' pub. Ik wou nog even langs de pub waar ik elf jaar geleden met de cast van Miss Saigon verbroederd had. Helaas was het nu één of ander Indisch of dergelijk restaurant geworden. Uiteindelijk vond ik een gezellige zaak waar ik een Duvelke kon drinken. Helaas weten ze in Groot-Brittanië nog steeds niet hoe je een deftige pint, laat staan een Duvel, moet serveren. Toch smaakte het me.
Nog een dag te gaan. Ik vertrok pas om half acht 's avonds op maandag waardoor ik nog een drukke shoppingdag tegemoet ging. Ik liet mijn bagage achter aan de balie van het hotel die ik pas om 18.30 zou oppikken en vertrok richting Covent Garden. Daar ergens in de buurt bevindt zich The Dress Circle. Helaas was ik het adres vergeten te noteren waardoor mijn zoektocht iets langer duurde. Gelukkig hielpen de loketbedienden van het Aldwych theater me op de goede weg. Het winkeltje bestond nog. Ik vond nogal vlug wat ik zocht. De dvd-box met drie A.L. Webbermusicals stond er aan de halve prijs van wat ik in HMV had zien staan. De keuze was dus snel gemaakt. Ook de musical 'Never Forget' was er goedkoper. Deze laatste wou ik absoluut. Ik had namelijk amper een maand voordien kennis gemaakt met een acteur uit de cast van deze musical. De Vlaming Tim Driesen had me tijdens Notre Dame de Paris in Antwerpen weten te overtuigen. En ik wou wel eens weten hoe een musical met muziek van Take That overkwam. Ik heb me deze aankoop nog geen moment beklaagd. Het zit doorspekt met humor, romantiek en bekende, noem het jeugdsentiment, deuntjes van Take That. De DVD is zowat al grijs gedraaid nu.
Het einde van de trip naderde. Het weer zat nu meer mee dan op zondag. Zo kon nu wel een kleine wandeling door Hyde park. Toen ik aan de Italiaanse tuin even wou pauzeren, spraken twee New Yorkse jongedames me aan. Ze waren op doorreis naar IJsland maar waren door de 'Aswolk' gestrand op Heathrow. Ze wilden nog eventjes Londen verkennen. Ik gaf ze mijn kaart van Londen mee zodat ze niet verloren zouden lopen. Zelf ging ik nog even langs Covent Garden op mijn weg naar het hotel. En toen werd het tijd om richting hotel en Eurostar te vertrekken. Op de terugweg kreeg ik een Franstalige landgenote als reisgezel. De tijd vloog zo snel voorbij dat we al terug in Frankrijk waren voor we het goed en wel beseften. Ik stapte af in Rijsel waar mijn ouders me zouden oppikken.
Het wordt nu uitkijken naar de eindejaarsperiode. Samen met mijn moeder, oudste schoonzus en de buurvrouw van mijn ouders ga ik terug om de 'X-masshopping'-sfeer op te snuiven. Ik kan bijna niet wachten tot het zover is... Maar tot dan is het genieten van mijn foto's, dvd's en de herinneringen...
De trip werd er eentje van 'business and pleasure'. De aanleiding was oorspronkelijk 'business' in de zin van mijn tweede basisopleiding Zumba. Ik zocht een sessie om de Basic 2 Zumba-opleiding te volgen maar op dat moment stonden geen data hier in België op de website genoteerd. Uit nieuwsgierigheid of er in de omliggende landen ergens wel al data gepland stonden, keek ik ook onder de opleidingen in de UK. Mijn oog viel meteen op de opleiding op 15 mei in hartje Londen. Aangezien mijn laatste trip naar Londen al van ruim 8 en een half jaar geleden dateerde, hoefde ik niet lang na te denken. Ik boekte meteen de opleiding en aan de hand van de locatie ging ik op zoek naar een hotel in de buurt. Ik vond een leuk 'low-budget' hotelletje niet ver van King's Cross/St.Pancras-station. Het bleek een goede zet aangezien de Eurostar nu in St.Pancras aankomt in plaats van Waterloo. Ook mijn treinticket werd een financiële meevaller. Op het ogenblik dat ik moest reserveren, was er een speciale actie. Het enige 'nadeel', als je al van nadeel kan spreken, was dat ik in Brussel Zuid moest vertrekken. Het is eens iets anders dan Rijsel. Natuurlijk mocht een bezoekje aan één of andere musical niet ontbreken. Dan zou ik zeker het gevoel gehad hebben dat ik niet in Londen was geweest. Ik boekte een ticket voor 'The Phantom of the Opera' in de hoop David Shannon nog eens aan het werk te zien. Elf jaar geleden zag ik hem al twee keer aan het werk als Chris in Miss Saigon. Ik was benieuwd hoe hij als 'Phantom' zou overkomen.
14 mei leek eerst zo ver af. Naarmate de dag naderde, werd ik zelfs nerveus. Wat zou het geven? Zou ik me er nog herkennen? Hoe zou de Zumba-opleiding meevallen? Maar bovenal heerste het zalige gevoel om nog eens terug naar Londen te kunnen. Twaalf jaar geleden kwam ik er voor het eerst en verloor er meteen mijn hart.
Veel te vroeg arriveerde ik in Brussel Zuid maar ik wou het risico niet lopen om mijn trein te missen. Beter te vroeg dan te laat, nietwaar?! Na een aangename treinrit met enkele 'gekke' meiden die duidelijk in een feeststemming verkeerden en een interessante metgezel waarmee ik nog eens mijn kennis van het Frans kon testen, arriveerde ik in St Pancras International. Amper 10 minuten later stond ik aan het Swinton Hotel, een klein maar gezellig hotelletje. Nadat ik al mijn spullen een plaats had gegeven, besloot ik tot aan de studio te wandelen. Ik rekende op een half uurtje. Het werd net iets meer waardoor ik besloot om op zeker te spelen en 's anderendaags de metro te nemen. Na een lekkere pasta met een heerlijk glas witte wijn achter de kiezen, trok ik tijdig richting mijn hotel. Ik hoopte op een zalige nachtrust om fit op de opleiding te kunnen verschijnen. Wat het ook was, het was allesbehalve een rustige nacht. Gelukkig hield Caroline, onze ZES (Zumba Education Specialist) ons de hele dag actief waardoor de vermoeidheid uitbleef. Ik kreeg zo ook de kans om heel wat nieuwe mensen te ontmoeten. Het werd een fantastische dag met heel wat nieuwe moves.
Gelukkig voor mij eindigde die iets vroeger dan op de planning stond. Normaal zou de opleiding pas om 18 u. afgelopen zijn wat zou betekenen dat ik me opnieuw in het zweet zou mogen werken om tijdig in het theater te geraken waar 'The Phantom of the Opera' speelt. Ik kreeg een extra half uurtje om tot in het hotel te geraken, te douchen, terug tot aan King's Cross te wandelen om vandaar de metro naar Picadilly Circus te nemen. Kwart voor zeven had ik mijn ticket al opgehaald. Ik kon nog even op adem komen voor de show begon. Eén kleine teleurstelling toen ik ontdekte dat David Shannon niet op de castlijst stond maar het kon mijn pret niet bederven. Zijn vervanger deed het even goed.
Na de show kreeg ik toch mijn figuurlijk klopje van de hamer en besloot het Londense nacht (avond) leven te laten voor wat het was en mijn hotelkamer op te zoeken in de hoop op een betere nacht.
Dag twee verscheen ik volledig uitgerust aan de ontbijttafel. Normaal stond een wandeling in Hyde Park gepland maar het weer liet het wat afweten. 's Voormiddags scheen het zonnetje nog even. Een mede-cursiste raadde me Camden-market aan. Maar toen ik er aankwam, bleek ik nog veel te vroeg te zijn. Ik had echter geen zin om er nog een tweetal uur rond te hangen voor de winkels open gingen. Met de metro ging het richting London Bridge. Genietend van het frêle zonnetje liep ik van London Bridge naar de Tower Bridge en terug om dan de boot te nemen richting Waterloo. Normaal ben ik niet zo aan de echte toeristische attracties maar de London Eye leek me nu wel iets om toch eens uit te proberen. Eerst kreeg ik nog een 4D-filmpje te zien, een speciale ervaring. Daarna stapte ik op het reuzenrad. Door het mindere weer was de wachtrij nog te overzien. Ruim een half uurtje kon ik genieten van het zicht over Londen. Vandaar wandelde ik naar Trafalgar Square waar ik in de buurt even tijd nam om te eten. Mijn tocht was nog niet voorbij. Wat ik op de middag van bovenaf gezien had, kon ik nu eens wat dichterbij bekijken: het parlement, de Big Ben, het plein aan het 'kasteel' waar de koninklijke wachten verblijven, Downing Street. Dat laatste moest ik toch gezien hebben, misschien kon ik zelfs een glimp opvangen van de nieuwe premier die amper een week voordien verkozen was. Helaas... het hek dat de straat afsluit was superstreng bewaakt omwille van een betoging.
Vandaar ging het met de metro richting Marble Arch, met de bedoeling even een wandeling door Hyde Park te maken maar het weer liet het nog niet echt toe. De winkels in Oxford Street waren ondertussen open en dus besloot ik die kant op te gaan. Ik wou enkele cd's en dvd's van musicals kopen op maandag in The Dress Circle, waar ik meestal wel vind wat ik zoek. Om prijzen te kunnen vergelijken ging ik even kijken in HMV. Mochten die toch goedkoper blijken dan in The Dress Circle, dan kon ik ze toch nog daar gaan halen op maandag. Van het winkel in en uit slenteren werd ik toch wat moe en besloot ik even tussendoor naar het hotel te gaan. Een zalige douche en 'schoonheids'slaapje deden wonderen zodat ik nog even een stapje in de wereld kon zetten. Althans dat was toch de bedoeling. Het werd echter een zoektocht naar een 'doodgewone' pub. Ik wou nog even langs de pub waar ik elf jaar geleden met de cast van Miss Saigon verbroederd had. Helaas was het nu één of ander Indisch of dergelijk restaurant geworden. Uiteindelijk vond ik een gezellige zaak waar ik een Duvelke kon drinken. Helaas weten ze in Groot-Brittanië nog steeds niet hoe je een deftige pint, laat staan een Duvel, moet serveren. Toch smaakte het me.
Nog een dag te gaan. Ik vertrok pas om half acht 's avonds op maandag waardoor ik nog een drukke shoppingdag tegemoet ging. Ik liet mijn bagage achter aan de balie van het hotel die ik pas om 18.30 zou oppikken en vertrok richting Covent Garden. Daar ergens in de buurt bevindt zich The Dress Circle. Helaas was ik het adres vergeten te noteren waardoor mijn zoektocht iets langer duurde. Gelukkig hielpen de loketbedienden van het Aldwych theater me op de goede weg. Het winkeltje bestond nog. Ik vond nogal vlug wat ik zocht. De dvd-box met drie A.L. Webbermusicals stond er aan de halve prijs van wat ik in HMV had zien staan. De keuze was dus snel gemaakt. Ook de musical 'Never Forget' was er goedkoper. Deze laatste wou ik absoluut. Ik had namelijk amper een maand voordien kennis gemaakt met een acteur uit de cast van deze musical. De Vlaming Tim Driesen had me tijdens Notre Dame de Paris in Antwerpen weten te overtuigen. En ik wou wel eens weten hoe een musical met muziek van Take That overkwam. Ik heb me deze aankoop nog geen moment beklaagd. Het zit doorspekt met humor, romantiek en bekende, noem het jeugdsentiment, deuntjes van Take That. De DVD is zowat al grijs gedraaid nu.
Het einde van de trip naderde. Het weer zat nu meer mee dan op zondag. Zo kon nu wel een kleine wandeling door Hyde park. Toen ik aan de Italiaanse tuin even wou pauzeren, spraken twee New Yorkse jongedames me aan. Ze waren op doorreis naar IJsland maar waren door de 'Aswolk' gestrand op Heathrow. Ze wilden nog eventjes Londen verkennen. Ik gaf ze mijn kaart van Londen mee zodat ze niet verloren zouden lopen. Zelf ging ik nog even langs Covent Garden op mijn weg naar het hotel. En toen werd het tijd om richting hotel en Eurostar te vertrekken. Op de terugweg kreeg ik een Franstalige landgenote als reisgezel. De tijd vloog zo snel voorbij dat we al terug in Frankrijk waren voor we het goed en wel beseften. Ik stapte af in Rijsel waar mijn ouders me zouden oppikken.
Het wordt nu uitkijken naar de eindejaarsperiode. Samen met mijn moeder, oudste schoonzus en de buurvrouw van mijn ouders ga ik terug om de 'X-masshopping'-sfeer op te snuiven. Ik kan bijna niet wachten tot het zover is... Maar tot dan is het genieten van mijn foto's, dvd's en de herinneringen...
